ایده آل بشر کجاست؟

️ احمد لطفی
بشر در طول تاریخ گمشده ای داشته و دارد، برخی آن را زندگی در مدینه ی فاضله، و برخی در نا کجا آباد و بهشت خیالی، گروهی نیز آنرا در شهر خدا و مولانا آنرا در انسانم آرزوست، و آگوست کنت آنرا در انسانیت و در متون مذهبی و دینی فقط خدا و دیگر هیچ، و یا برخی آنرا در رسیدن به مقام فنا فی الله جستجو می کنند.
طبق داده های مکتوب و بضاعت قلیل نگارنده این مباحث در این باره مطرح بوده اند؛
۱- حکمت گمشده ی انسان موءمن است. یعنی ره سعادت دانستن و عمل به دانسته هاست.
۲- در مدینه ی فاضله ی افلاطون، ریاست باید در دست انسان قادر ، فاضل و حکیم باشد. جامعه طبقاتی است، و هرکدام باید وظیفه ی خود را خوب و درست انجام دهند. تا حکیم هم با درایت و توازن، تعادلی را در مدینه ایجاد نماید.
۳- آگوستین فیلسوف و قدیس مسیحی در بین قرن چهارم و پنجم میلادی دیدگاه شهر خدا و شهر انسان را مطرح می کند. در شهرخدا همه چیز ایده آل و مطلوب است. نوع دوستی، مهر ورزی، خير خواهی و محبت در تمام نهادهای زندگی بشر را بیان می کند. که به نظر اهل خرد ، و در عالم واقع همه چیز ایده آل بوده، ولی بشر هنوز با آن فاصله دارد.
در شهر انسان گاهی خیر خواه همدیگر هستند، اما در بیشتر مواقع خودخواهی ، فساد، غیر قاعده مند زندگی کردن ، بی‌تفاوتی و .... در آن وجود دارد.
برخی زندگی آرمانی را در بطن دنیا بعید می دانند، و مدینه ی فاضله به جهان پس از مرگ حواله می دهند.
فیلسوفان و دانشمندان پس از دوره ی رنسانس، دستورات خدا را یکجورهایی زمینی و برای سعادت این دنیایی بشر تبیین کردند. یعنی حکماء، دانشمندان متخصصان، و حاکمان و فرمانروایان شایسته است، برای بر آوردن نیازها، آرامش و رفاه نسبی و کاهش در گیری ها و خشونت‌ها و فقر و سایر بدبختی های بشر و.... در همین جهان جستجو نمایند.
به همین خاطر بود، که دولت‌های رفاه شکل گرفتند.
۴- عوام الناس هم از بس اطرافیان در زندگی آنها سرک می کشند. که دنیا را بسان زندان و جهنم تصور می کنند. و بهشت خود را آزادی از دست آزار دیگران می دانند.
آنها می گویند؛
بهشت آنجاست که آزاری نباشد
کسی را با کسی کاری نباشد.
۵- برخی ایده آل را در تفکر و تنهایی و جمعی نیز در دم غنیمتی و در حال زندگی کردن می دانند.
۶- برمبنای دین اسلام ایده آل واقعی پرهیز گاری، تزکیه ی نفس، مهر ورزی و عدالت و آزادی در انتخاب سبک زندگی و فکری است. البته شایسته است بایدِ اختیاری را بر باید اجباری ترجیح پیدا کند.
قرآن هم راه هدایت و ضلالت ، و راه نورانی و ظلمانی را مطرح کرده و بشر مختار دربین شکرگزاری و کفر ورزی است. وپایان هر انتخاب هم سرنوشت خاصی در انتظار عمل کنندگان به نیکی و بدی خواهد بود
طر‌ح این بحث، مفصل است، نگارنده در حد توان به این مبحث ورود نمود امیداست خوانندگان محترم بامطالعات وتحقیقات بیشتر، بتوانند به مفاهیم والاتری دراین زمینه دست یابند.