به مناسبت بزرگداشت 8 آبان سالگرد شهادت دانشآموز بسيجي شهيد محمدحسين فهميده

فهميده اسوه ايثار و شهادت

آبدانان- سيدحرمت‌اله موسوي‌مقدم

هنگامي كه برگي از كتاب رنگين تاريخ اسلام را ورق مي‌زنيم، آثار معنوي و عظمت وجودي بزرگ مرداني خدايي ناخودآگاه توجهمان را به خود جلب مي‌كند.

مرداني كه مبناي فكر و ذكر و گفتار و كردارشان بر مدار الهيت و معيارهاي والاي الهي بنا شده و طوفان‌هاي مخرب و بنيانكن بيگانگان و فشارهاي گوناگون سياسي و نظامي و تبليغات رواني دشمنان دين و قرآن و صاحبان افكار شيطاني كوچكترين خللي در اراده محكمشان به وجود نياورده و همچون بنيان مرصوص در كوران‌هاي بلا ومشكلات ايستادند و خود سوختند تا شمع وجود اسلام عزيز در تاريك‌هاي تاريخ روشن بماند. اينان از تبار ايل ولايتند و تا پايان عمر همان گونه كه امامشان به آنان آموخت، خود را در برابر تكليف مسئول دانسته و عمل به آن نيز برايشان نشاط‌آور و خستگي در اين راه به منزله كوتاهي در انجام تكاليف الهي است.

تاريخ خونين تشيع، مشحون از شجاعت و ايثارگري‌هاي بسيار زيادي است كه ثمره گران سنگ آن، بقاء دين و پويايي مكتب اسلام و ترويج فرهنگ رساي شهادت است.

اين ره‌يافتگان وصال همواره خواهان عزتند و بيزار از ذلت و با چهره منور، چرخش زيباي نگاه و حركت آرام لبانشان نسيم دل‌انگيز –آيه مباركه الا بذكر الله تطمئن القلوب- مزرعه جان بندگان خدا را طراوت مي‌بخشد.

اينان در صحيفه سبز زندگيشان كمال معنوي بر رفاه مادي و سعادت اخروي بر لذائذ دنيوي رجحان داده‌اند. كليه مجاهدان در راه دين، مبارزان خستگي‌ناپذير و انقلابيون روشن ضمير كه در راه اعتلاي كلمه الله خون پاكشان به دست دژخيمان زمان بر زمين ريخته شد از اين تبارند.

اين خوبان خدا، با تأسي از الهامات حيات‌بخش تعاليم آسماني قرآن براي اصلاح امور و رفع مفاسد اجتماعي و هدايت نسل بشر از وادي ذلت به گستره سعادت، دل به دريا زده و هر خطري را به جان مي‌خرند و با گذشت از منافع شخصي، جامعه را متحول كرده و مسير تاريخ را عوض مي‌كنند و روح پاكشان نيز در اين اثنا به ملكوت اعلي پر مي‌كشد.

ملت مسلمان ايران در راستاي خط خونين تشيع، فلسفه عميق جهاد و شهادت را همچون چراغي فروزان فرا راه خويش قرار داده و در پناه آن گام در مسيري نهاد كه به فلاح و رستگاري منتهي گرديد.

در تاريخ پر فراز و نشيب انقلاب اسلامي ايران فراوانند كه اسماعيل‌وار به مسلخ عشق رفته و با بذل جان شيرين خود خاطره‌ي عاشوراي حسيني(ع) را در اذهان زنده كردند.

لكن شهيد محمدحسين فهميده در اوج ايثار، باب جديدي در باغ سرخ شهادت وا كرد. او در لباس تقوي با رداي جهاد، با قدرت ايمان و قوت پرهيزكاري و در پناه زره فولادين و سپر مطمئن الهي از درب مخصوص وارد حريم كبريايي اوليا خدا گرديد و با اين عمل به زندگان راه و رسم زندگاني آموخت و از حيات ابدي برخوردار و با رسيدن فوز عظيم شهادت و نعمت جاودانه (بل احياء عند ربهم يرزقون) مورد حسرت و غبطه همگان قرار گرفت.

شهيد محمدحسين فهميده در نهايت فهم با صلابتي محمدي(ص)، شور حسيني بپا كرد كه تا قيام شهيد فهميده قصيده بلند زمان، گل پرطراوت بوستان جهاد و چشمه هميشه جوشان عشق است كه نام او همواره چلچراغ راه بشريت است كه قلم از كمي بضاعت مي‌نالد كه در وصفش چيز بنويسد.

شهيد فهميده با روحي آكنده از مهر و عشق الهي جان خويش را در طبق اخلاص نهاد و با پيكري آغشته به خون پاك‌تر از هر پاكي به القاء حق پيوست. او دري بود كه سعادت را در زلال ولايت يافت و با انتخاب شهادت، لياقت رهبري امتي را در تاريخ به نام نوراني خود به ثبت رساند.

شهيد محمدحسين فهميده ايمان و اعتقاد و جهاد و شهادت را چنان در هم آميخت و قدرت شيطاني عدور را مهار كرد كه تاريخ بشر با سرخي خون تمام شهيدانش به آن مي‌نازد.

اين شهيد والا مقام مظهر صلابتي است كه در اوج عياني، خويش را در خفا فرو برد و از فرط بداهت مخفي به نظر مي‌رسد. او با عروج خونين خود در حساس‌ترين لحظات زندگي، تجلي اراده فولادين ملتي است كه دنيا را شاهد تكرار حادثه كربلاي معلا كرده تلالو نور ملكوتي آن بر فضاي تاريك جهان تا ابد نه فقط محو نخواهد شد بلكه با گذشت زمان روشن‌تر مي‌گردد.

خيزش عارفانه حسين فهميده بسوي مرگ سرخ پيكر له شده او در لابلاي زنجير چرخ تانك‌هاي دشمن، تاريخ پر حادثه انقلاب اسلامي را حتي بر غلتك تانك‌هاي دشمن متجاوز حك نمود تا شاهدي روشن بر عظمت خود و پليدي باطن و حقارت روح آنان در طول زمان باشد.

محمدحسين فهميده اسوه زمانه است كه طالبان سعادت بايد به او بنگرند و در زندگي به او تأسي جويند.

چه الگويي زيباتر از فهميده است كه همكلاسي‌هايش به او اقتدا كنند؟

كسي كه مدرسه را ميعادگاه عشق نمود و با قامتي به بلنداي ابديت، خون را از فراز قله شهادت جاري ساخت و نسل سبز خويش را گلگون به عطر وجود خود كرد.

الگويي كه در طفوليت سمبل عشق و صلابت شده، الگويي كه اريكه قدرت شيطاني اهريمن را به قتلگاهش تبديل كرد و برگي زرين بر كتاب قطور مجاهدان افزود.

بلند است نامي كه ضامن استقلال و آزادي و روحيه سازش‌ناپذيري امتي است كه با اقبال از امر ولايت، نام خويش را بر بال ملائك نشاند. آفرين بر حلقومي كه در آخرين ميقات عشق فرياد «يا مهدي ادركني» را زينت‌بخش فضاي ملكوتي شهادت نمود و ام‌الائمه(ع) را در قربان‌گاه عاشقان بر بالين خويش فرا خواند.

سبز است نام و يادي كه هر دم به طبيعت انقلاب ما رنگ و بوي بهاري مي‌دهد و در كالبد ملت ما نسيم حيات ديگر مي‌بخشد.

سلام بر عزيزي كه اگر جوانان و نوجوانان ما به او تأسي كنند، طومار هر آنچه آلودگي است فضاي كشور امام زمان(عج) برچيده خواهد شد. درود بر حقيقتي كه اگر فراموش شود خسران عظيمي است كه جبران آن امكان‌پذير نيست و عدم ارج‌گذاري همه ساله آن عذاب الهي را به دنبال دارد.

خدايا بحق پاكان درگاهت ما و دانش‌آموزان ما را به راه اين شهيد عزيز و همه شهيدان جاويد تاريخ آشنا گردان تا هيچگاه شاهد كمرنگ شدن ارزش‌هاي متعالي قرآن نباشيم. ان‌شاءا...